Negen delen, elk volgens dezelfde leercyclus (4MAT — de essentie). Niet in de volgorde waarin ze ontstonden, maar in de volgorde die het meest logisch leest: eerst het fundament, dan wat een notitie eigenlijk is, dan hoe je alles noemt, en pas aan het eind wat daarvan echt van mij is.
Fundament
1. Zettelkasten — de basis Een netwerk van kaartjes, geen archief met mappen. Het uitgangspunt waar de rest van de reeks op voortbouwt.
2. Het linksysteem Twee soorten links tegelijk — een vaste vervolgorde en vrije kruisverwijzingen — en waarom de backlink pas digitaal mogelijk werd.
3. Obsidian als vertaling Het fysieke plaatsingsprobleem verdwijnt digitaal. Wat links, backlinks en de MOC ervoor in de plaats geven.
Wat een notitie is
4. Wat een Note een Note maakt De definitie, de eigenschappen, en het onderscheid tussen horizontale en verticale links — de bouwsteen van alles hierna.
5. Concepts, Symbolen en Boeken Drie hub-typen die losse Notes verzamelen op onderwerp, beeld en bron, voordat er ooit een essay uit ontstaat.
Alles een naam geven
6. Algemene naamgevingslogica Titel en ID gescheiden, titels als mini-conclusie, mappen voor type in plaats van onderwerp.
7. MOC-naamgeving De algemene regels toegepast op één geval: hoe je een MOC noemt zodat hij zijn werk als ingang ook echt doet.
8. Naamgeving op maat van Idea Emergence Het volledige systeem: kennislaag tegenover proceslaag, en het essay-ID als scharnier tussen beide.
Wat er van mij is
9. De Bruce Lee-aanpassingen Wat ik overnam van Luhmann en Ahrens, wat ik liet vallen, en wat uniek van mijzelf is.
Met geleende vleugels 