Blog

Over Met geleende vleugels

Essay als poging

Ik schrijf niet om te zeggen wat ik denk.
Ik schrijf om te ontdekken wat een gedachte wordt wanneer ik haar serieus neem.

Een essay is geen verpakking van een idee,
maar een vorm waarin een idee ontstaat.

Ik werk reflectief en conceptueel,
maar weiger abstractie die niet meer gedeeld kan worden.
Toegankelijkheid is geen versimpeling, maar een vorm van precisie.

Ik geloof dat vorm geen omhulsel is, maar een mededenker.
Een gedachte krijgt pas scherpte wanneer zij zich moet ordenen in taal.

Mijn essays bewegen.
Ze zijn zoekend, omdat denken niet begint met zekerheid.
Ze zijn scherp, omdat zoeken richting nodig heeft.
Ze zijn uitnodigend, omdat denken geen soloproject is.

Ik schrijf niet om het laatste woord te hebben.
Ik schrijf om een beter eerste zicht te krijgen op wat er op het spel staat.

Een essay sluit niet alles af.
Het opent iets preciezer.